Spotkanie z meduza by CLARKE ARTHUR C

Author:CLARKE ARTHUR C. [CLARKE ARTHUR C.]
Language: pol
Format: epub
Tags: General Interest
Published: 2011-03-18T18:19:27+00:00

145

piszczelami, pod którymi widniał napis: „Ok. 1/2 g powoduje bezbolesny i prawie natychmiastowy zgon".Trucizna działała bezboleśnie i prawie natychmiastowo – to dobrze. Ale jeszcze ważniejszy był fakt nie podany na etykiecie – nie miała żadnego smaku.

Kontrast między posiłkami przygotowanymi przez Granta a tymi, które starannie i umiejętnie przyrządzał McNeil, był uderzający. Każdy, kto lubi dobrze zjeść i spędza kawał życia w Kosmosie, zazwyczaj w samoobronie uczy się sztuki gotowania. McNeil opanował tę sztukę już dawno.

Zdaniem Granta natomiast, jedzenie należało do tych koniecznych, lecz kłopotliwych zajęć, które jak najszybciej należało mieć za sobą. Tę opinię odzwierciedlały jego potrawy. McNeil przestał już na nie narzekać, ale z pewnością zainteresowałby się, dlaczego akurat z tą Grant zadaje sobie tyle trudu.

Jeśli nawet zauważył rosnącą nerwowość Granta w czasie posiłku, nic nie powiedział. Jedli prawie w milczeniu, lecz to nie było nic niezwykłego, gdyż dawno już zdążyli wyczerpać większość tematów do beztroskich rozmów. Kiedy sprzątnięto ostatnie naczynia – głębokie miski z zawiniętymi brzegami, które nie pozwalały zawartości wydostać się na zewnątrz – Grant poszedł do kuchni zrobić kawę.

Trwało to trochę długo, ponieważ w ostatniej chwili wynikło coś idiotycznego i denerwującego: przypomniał sobie nagle pewien klasyczny film sprzed stu lat, w którym Charlie Chaplin próbuje otruć złą żonę i przypadkowo zamienia kieliszki.

Było to najbardziej niestosowne wspomnienie, gdyż sprawiło, że roztrzęsiony Grant uległ atakowi bezgłośnej histerii. Zadziałał „Bies przewrotności" Poego, demon rozkoszujący się postępowaniem wbrew kanonom ostrożności instynktu samozachowawczego, i minęła dobra minuta, zanim Grant odzyskał panowanie nad sobą.

Miał pewność, że przynajmniej na zewnątrz był całkiem spokojny, kiedy niósł dwa plastykowe pojemniki z rurkami do picia. Niebezpieczeństwo pomyłki nie groziło, gdyż na pojemniku inżyniera wyraźnie namalowano litery MAC.

Na myśl o pomyłce Grant był bliski psychopatycznego chichotu, ale trzeźwa refleksja, że jego nerwy są nawet w gorszym stanie, niż sobie wyobrażał, pozwoliła mu zapanować nad sobą.

Patrzył zafascynowany, nie dając tego po sobie poznać, jak McNeil bawi się swym pojemnikiem. Inżynier zdawał się nie śpieszyć; patrzył zadumany w przestrzeń. Potem chwycił ustami rurkę i pociągnął niewielki łyk.

Po chwili delikatnie splunął, a Graniowi wydało się, że jakaś lodo146

wata ręka chwyta go za serce i nie zwalnia uścisku. Wówcza McNeil odwrócił się do niego i rzekł spokojnie:

–Przynajmniej raz zrobiłeś dobrą kawę. Jest dość gorąca.

Serce Granta z wolna podjęło przerwaną pracę. Nie sądził, że uda mu się mówić normalnie, więc tylko wymijająco skinął głową. McNeil pieczołowicie zawiesił pojemnik w powietrzu, o kilkanaście centymetrów od swej twarzy.

Zdawał się intensywnie myśleć, jakby chciał powiedzić coś ważnego. Grant przeklinał siebie za przygotowanie tak gorącego napoju; to jedno z takich drobnych niedopatrzeń, które zaprowadzają morderców na szubienicę. Jeśli McNeil będzie za bardzo zwlekał, Granta zdradzi nerwowość.

–Jak sądzę – odezwał się McNeil swobodnym tonem – przyszło ci do głowy, że wciąż jest dość powietrza, by jeden z nas dotrwał do Wenus.

Grant z wysiłkiem opanowTał rozdygotane nerwy i oderwał wzrok od pojemnika.

–Przy… przyszło mi to na myśl – wyjąkał, jakby zaschło mu w gardle.

McNeil dotknął pojemnika i stwierdził, że w dalszym ciągu jest za gorący.

–A zatem – ciągnął dalej z namysłem – czy nie byłoby rozsądniej, gdyby jeden

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.